محمد جواد پیله ور عبادی

چاقویی ای که به سمت من نشانه گرفته ای را باور کنم یا دعوتی که به سمت خود میکنی؟ بسیاری از حرف های آدمیان این چنین است غیر از لفظی خشک و خالی دیگر چیز دیگری نیست لفظی بدون معنا همانند اینکه حروفی به صورت بی معنا در کنار یکدیگر چیده شده باشند که مقصود و هدفی را نمیرسانند در عمل که نگاه شود چاقویی به سمت قلب را خواهیم دید