در کلاس به نوجوانی برخوردم که حدود14 سال سن داشت و حال و روز امروز او با روز های دیگرش متفاوت بود گویی درحال تحمل غم بسیار عظیمی بود حداقل من اینگونه فکر میکردم
بعد نماز اول در کلاس گوشی ام زنگ و خورد دیگر نتوانستم نماز دوم را به جماعت بخوانم و از کلاس خارج شدم، هنگامی که صحبت کردنم با گوشی به اتمام رسید او را دیدم که در کنار در نشسته و با همان حالت خمودی و چشم هایش را رو به پایین انداخته و به صورت چهار زانو نشسته است از من پرسید که آیا نماز دوم در مدرس تمام شده است؟ و من گفتم نمیدانم سپس از او پرسیدم که آیا امروز ناراحتی؟ چیزی شده؟ اتفاقی برایت افتاده؟ به نظر حالت برای امروز بد میآید
اندکی که با او گفت و گو کردم گفت: فقط امروز کمی خسته ام نگاه هایی هم که داشت این مطلب را تایید میکرد و موید گفته هایش بود و شروع کرد به توضیح دادن دلیل خستگی اش کرد و گفت: بعد این کلاس، کلاس دیگری که زبان باشد را هم میروم و علاوه بر کلاس هایی که خودم دارم دو کلاس جنبی دارم معلوم بود خسته است بلکه بسیار خسته حق هم دارد بنده خدا صبح تا شب در کلاس است مخصوصا اگر شیفت بعد از ظهری باشد. به راستی که من را به یاد اوایل طلبگی خودم می انداخت زمانی که از صبح تا بعد از ظهر کلاس داشتیم و من به این عادت نکرده بودم و تازه بعد کلاس ها هم حدود نیم ساعت و بیشتر در اتوبوس در انتظار رسیدن به مقصد بودم وقتی به خانه میرسیدم نمیخوابیدم بلکه میمردم یادش بخیر حدود دو ترم کشید تا به این کلاس های فشرده و حجم سنگینی از مطالعاتی که علاوه بر کلاس ها بود عادت کنم البته این را هم باید در نظر داشت که من قبل از حوزه خیلی به کلاس های طولانی و زیاد عادت نداشتم، نهایتا به کلاس هایی که مدرسه میگذاشت میرفتم که یا صبحی بود و یا بعد از ظهری بخاطر همین این فشار برایم زیاد بود
والدین عزیزی که در حال خواندن این متن هستید و هر کدامتان فرزندانی دارید کلاس های جنبی خوب و عالی است ولی فقط هدف را نبینید به ملازمات هدف نیز فکر کنید مثلا همین نوجوان که هدف او از کلاس زبان گرفتن مدرک به زودترین زمان ممکن بود. خواستم او را اندکی امتحان کنم چون میدانستم حدود 5 و 6 ترم کلاس رفته است از او یک سوال راحت که در مکالمه زبان اینگلیسی بسیار به کار میرود پرسیدم. انتظار داشتم بداند و جواب من را بدهد ولی معنای آن را ندانست ( what is your Hoby? (
صحبتم این است که اهدافی که خودتان دارید را به بچه هایتان تحمیل نکنید در کنار آنها باشید و به آنها کمک کنید در راستای علایقشان در راستای استعدادهایشان قدم بردارید و حامی آنان باشید و از کمال طلبی پرهیز کنید بالاخره هر چه باشد نوجوان هم آدم است اگر صبح و بعد از ظهر آن و حتی شب وقت او را با کلاس پر کنید در او دیگر جانی برای ادامه نمی ماند و برایش خسته و کسالت کننده خواهد شد میتوانید در تابستان کلاس های جنبی آن ها را پیگیری کنید. اوقات بسیار زیادی را دارا هستیم که با غفلت از کنار آن رد میشویم بقدری زیاد است که قابل شمارش نیست و بدون استفاده و دست نخورده باقی مانده است.
محمد جواد پیله ور عبادی
